Gratis persoonlijk advies
Letselschade bedrijfsongeval
Juridische mogelijkheden letselschade
Advies over hoogte letselschadeclaim
Second opinion bij letselschade

Schadevergoeding/pleister op de wonde

De tragische lotgevallen van een letselschadeslachtoffer.


Toen de 17-jarige W. zo’n 35 jaar geleden op zijn bromfiets stapte, verwachtte hij niet dat hij een aantal maanden later in een ziekenhuis wakker zou worden. Hij was door een onoplettende automobilist aangereden en de gevolgen waren verschrikkelijk. Na een aantal weken bleek dat hij ernstig hersenletsel had opgelopen.
Het was al snel duidelijk, dat dit letsel hem van een intelligente, hardwerkende jongeman had gedegradeerd tot iemand die zijn emoties niet in bedwang kon houden – een gebrekkige agressieregulatie heet zo iets. Van het afmaken van de school kwam niets meer omdat de intellectuele vermogens bijna volledig verdwenen waren.

Wat vaak vergeten wordt is dat niet alleen betrokkene zelf, maar ook de familie is veroordeeld tot een levenslange confrontatie met de verschrikkelijke gevolgen van een ongeluk.
De sociale omgeving heeft zich trouwens al snel van zo’n iemand afgekeerd.

W. had het plan na zijn opleiding de boerderij van zijn moeder (zijn vader was inmiddels overleden) over te nemen. Zijn broer had geen interesse, zodat dat wel uitkwam.
Hoewel elke deskundige aangaf dat de arbeidscapaciteit van W. volledig vernietigd was, wenste hij toch als boer werkzaam te zijn. Of dat voortvloeide uit de behoefte het familiebedrijf voort te zetten, danwel dat hij daar toch enige waardigheid aan ontleende, laat ik in het midden.

Natuurlijk behoorde de schade van W. verhaald te worden op de aansprakelijke partij. De verzekeraar wilde echter op geen enkele wijze medewerking verlenen aan een adequate vergoeding, zodat een juridische procedure onvermijdelijk was.
Ik werd met de kwestie geconfronteerd toen men al bijna 20 jaar aan het procederen was en de advocaat inmiddels de pensioengerechtigde leeftijd had bereikt. Daarom adviseerde deze de heer W. om mij de procedure te laten voortzetten. Gelukkig kon ik binnen een relatief kort tijdsbestek de zaak afwikkelen, zodat eindelijk, de zaak kon worden afgerond. Ik geloof, dat W. wel gelukkig was met het resultaat, getuige het feit dat hij sedertdien een aantal malen per jaar contact met mij opnam voor advies over het een en het ander.

Zo had W. ook contact opgenomen in de zomer van 2006. Ik was toen op vakantie. De advocaat die hem te woord stond constateerde dat hij een strafrechtelijke begeleiding nodig had, zodat hij doorverwezen werd naar een daarin gespecialiseerde raadsman. Toch kreeg ik de telefoonnotitie onder ogen en mij viel op, dat het telefoontje afkomstig was uit een TBS inrichting. Ik nam contact op met dat instituut en het bleek, dat er iets verschrikkelijks was gebeurd.
W. had zijn moeder vermoord en was in verband met een psychiatrische observatie, later uitmondend in een ter beschikkingstelling van de regering ‘opgenomen’.

Niemand had dit zien aankomen, maar toch ook weer wel. Het was bekend dat het letsel ook op het gebied van de regulatie van emoties ernstige schade had toegebracht. De verzekeringsmaatschappij had kunnen, en moeten beseffen dat de gevolgen van het ongeluk nog werden verergerd door de tientallen jaren durende loopgravenoorlog. Al die jaren bestond bij W. onzekerheid en frustratie veroorzaakt door de handelwijze van de aansprakelijke verzekeringsmaatschappij. W. die voor vol wilde worden aangezien, was dat door het ongeval niet meer. De gevolgen waren door de hersenbeschadiging van W. niet alleen voor rekening van hem zelf, maar ook voor zijn moeder.







Had deze zaak nou niet beter kunnen worden behandeld?


Had de schadevergoeding niet al na twee jaar kunnen worden uitgekeerd, zodat het ‘schaderegelingstrauma’ achterwege had kunnen blijven en W., met zijn familie, zich had kunnen zetten aan verwerking van het ongeval zelf?

Vaak wordt vergeten dat, zoals aangegeven, het ongeluk en de gevolgen daarvan niet voorbij zijn, als de zaak met de verzekeringsmaatschappij is geregeld. Je bent niet genezen als je een schadevergoeding hebt ontvangen. Mijn ervaring is echter, dat wel moet worden aangenomen, dat verwerking en acceptatie wordt bemoeilijkt en soms gefrustreerd, omdat de aansprakelijke partij tot het gaatje gaat om betaling van de schadevergoeding te voorkomen of te beperken.
De torenhoge schadevergoeding was daarom niet meer dan een pleister op de wonde.

Termen

Nieuws

Schadevergoeding/pleister op de wonde

lees meer »